2001

Mona Lisa (Pink) is one of many different Mona Lisa versions by Banksy. One of the better-known of these is the smiley-faced Mona Lisa from the Crude Oils series which found its way into the Louvre undetected. The artist entered several renowned museums disguised as a security guard and smuggled various pieces into the exhibitions. Mona Lisa combines all the wit and power one would expect from Banksy’s work but also raises some troubling questions about the nature of the art world. By using spray paint and stencils to reinterpret one of the most technically proficient images in the history of Western art, the artist explores issues of hierarchy and hegemony in the way art is viewed and exhibited. By reclaiming this image for a new generation, he does so through the means of the street.

Mona Lisa (Pink) ist eine von vielen verschiedenen Mona Lisa-Versionen von Banksy. Eine der Bekannteren ist die Mona Lisa mit Smiley-Gesicht aus der „Crude Oils“ Serie, die unentdeckt Einzug im Louvre hielt. Der Künstler betrat als Sicherheitsmann verkleidet mehrere namhafte Museen und schmuggelte verschiedene Stücke in die Ausstellungen. Mona Lisa vereint all den Witz und die Kraft, die man von Banksys Arbeiten erwarten würde, wirft aber auch einige beunruhigende Fragen über das Wesen der Kunstwelt auf. Durch die Verwendung von Sprühfarbe und Schablonen zur Neuinterpretation eines der technisch versiertesten Bilder in der Geschichte der westlichen Kunst erkundet der Künstler Fragen der Hierarchie und Hegemonie in der Art und Weise, wie Kunst betrachtet und ausgestellt wird, indem er dieses Bild für eine neue Generation zurückerobert, und zwar mit den Mitteln der Straße.

Mona Lisa (Pink) est l’une des nombreuses différentes versions de la Mona Lisa de Banksy. L’une des plus connues est la Joconde au visage de smiley de la série « Crude Oils », introduite au Louvre sans avoir été découverte. Déguisé en agent de sécurité, l’artiste est entré dans plusieurs musées de renom et a introduit discrètement différentes œuvres dans les expositions. Mona Lisa réunit tout l’esprit et la force que l’on pourrait attendre de Banksy, mais soulève également quelques questions inquiétantes sur le monde artistique. En utilisant de la peinture aérosol et des pochoirs pour réinterpréter l’une des peintures les plus techniques de l’histoire de l’art occidental, l’artiste s’interroge sur la hiérarchie et la suprématie liées à la considération et la présentation de l’art, en reconquérant ce portrait pour une nouvelle génération avec les moyens de la rue.

Mona Lisa (Pink) is een van de vele verschillende Mona Lisa-versies van Banksy. Een van de bekendere is de Mona Lisa met een smiley gezicht uit de Crude Oils-serie, die onopgemerkt haar weg vond naar het Louvre. De kunstenaar betrad verschillende gerenommeerde musea vermomd als beveiliger en smokkelde zo diverse werken de tentoonstellingen binnen. Mona Lisa bundelt alle humor en kracht die je in Banksy’s werk mag verwachten, maar roept ook verontrustende vragen op over de aard van de kunstwereld. Door een van de technisch meest verfijnde beelden uit de geschiedenis van de westerse kunst met spuitverf en stencils te herinterpreteren, onderzoekt de kunstenaar kwesties rond hiërarchie en suprematie in de manier waarop kunst wordt bekeken en tentoongesteld. Door dit beeld voor een nieuwe generatie te heroveren, doet hij dat via de middelen van de straat.

Mona Lisa (Pink) on yksi Banksyn monista Mona Lisa -teemaisista teoksista. Yksi tunnetuimmista on Crude Oils -sarjan hymyilevä Mona Lisa, joka sijoitettiin salaa Pariisin Louvre-museoon. Tämä ei ole ainoa Banksyn vastaavista tempauksista, vaan hänen tiedetään salakuljettaneen useita teoksia erinäisiin tunnettuihin museoihin vartijaksi naamioituneena. Tässä Mona Lisa -teoksessa yhdistyvät Banksyn tuotannolle ominainen nokkeluus ja voimakas ilmaisu. Sen lisäksi se nostaa ilmaan kysymyksiä taidemaailman luoneesta. Käyttämällä spraymaalia ja sapluunoita hän tulkitsee uudelleen yhden länsimaisen taiteen historian teknisesti taitavimmista teoksista ja tarkastelee samalla taiteen kokemiseen ja esittämiseen liittyviä hierarkioita ja valtarakenteita. Ottamalla tämän ikonisen teoksen uudelleen haltuun hän tuo sen uuden sukupolven ulottuville katutaiteen muodossa.